Entroido de Bueu: o ritmo dos mecos e murgas

Entroido de Bueu: o ritmo dos mecos e murgas

Cando o inverno aínda aperta na costa atlántica, o concello pontevedrés de Bueu desperta dun lethargo profundo para entregarse a unha das celebracións máis vibrantes, transgresoras e sentidas de Galicia: o Entroido. Declarado Festa de Interese Turístico Galego, o Entroido de Bueu non se entende sen o son inconfundible dos seus ritmos, sen a sátira afiada das súas letras e sen a mobilización dun pobo que, ano tras ano, toma as rúas para burlarse dos poderosos e renderlle culto á tradición. Este é unha viaxe ao corazón dunha festa onde os mecos e as murgas marcan o paso dunha semana enteira de maxia, música e farra.

A historia: da denuncia popular ao epicentro festivo

A orixe do Entroido en Galicia, e particularmente en Bueu, antóllase nas celebracións pagás ligadas aos ciclos agrícolas e á chegada da primavera, ás que posteriormente a Igrexa católica adaptaría no calendario previo á coresma. Con todo, o que fai singular ao Entroido de Bueu é a súa evolución cara a unha festa de reivindicación social e liberdade de expresión. Durante a época da dictadura franquista, o Entroido foi fortemente censurado e relegado case á clandestinidade. As murgas, que eran o vehículos de crítica cara ao poder, víanse obrigadas a suavizar as súas letras ou a enfrontarse á represión.

Foi a finais dos anos 70 e na década dos 80 cando o Entroido bués renaceu con toda a súa forza. Os veciños recuperaron o espírito orixinal, pero non o fixeron contra o frío, que é a interpretación máis estendida do Entroido galego. En Bueu, o Entroido xorde contra o poder establecido. É unha crítica social afiada, contundente e chea de retranca, onde os problemas locais, nacionais e internacionais son postos en ridículo desde os escenarios móviles que percorren as rúas. A figura tradicional do «meco» (monumentos satíricos de gran tamaño construídos en madeira, papel e pintura) é o grande estandarte desta filosofía, representando a arquetipos, políticos, acontecementos ou institucións que serán xulgados e queimados ao final da festividade.

Planifica tu escapada a Galicia

Vuelos a Galicia con las mejores ofertas

Ver en Expedia →

O ritmo que move a Bueu: Mecos e Murgas

Se hai algo que diferencia ao Entroido de Bueu do resto, é o protagonismo absoluto da música. A murga é a alma da festa. Estes grupos de música popular, formados maioritariamente por homes (aínda que cada vez hai máis mulleres integradas ou formando os seus propios grupos), adican longos meses a preparar repertorios onde a música tradicional galega se mestura con ritmos tropicais, pasodobres, rumbas ou cumbias. O elemento visual é fundamental: traxes coloristas, coreografías ensaiadas e chansons cheas de retranca.

As letras son o verdadeiro reclamo. Mediante a sátira, a rima e o dobre sentido, os membros das murgas comentan a actualidade política e social con total liberdade. Nada se salva da súa críticoa: desde o goberno local ata os problemas do tráfico, pasando pola farmacéutica ou os escándalos internacionais. O son de bombos, caixas, pratos e instrumentos de vento inunda o ambiente nun ritmo hipnótico, trepidante e infeccioso que conduce ao público a saltar e bailar sen repobo durante horas.

Data e programa: Sete días de auténtica loucura

O Entroido de Bueu non se celebra nun só día, senón que se prolonga durante toda a semana, comezando o venres anterior ao Mércores de Cinsa e rematando exactamente nese mércores. É a única localidade de Galicia onde se pode gozar de Entroido de luns a domingo completos. O programa varía lixeiramente cada ano, pero mantén unha estrutura rochega que é a súa seña de identidade:

• Venres e Sábado de Entroido: A festa arrinca coa presentación das murgas e a exhibición dos «mecos» nas prazas do concello. As agrupacións actúan en palcos escénicos, comezando un maratón musical que se estenderá ata a madrugada.
• Domingo: O grande día das murgas. As actuacións sucedense durante toda a tarde e noite, sendo habitual que nun único día podamos disfrutar de máis de seis ou sete agrupacións diferentes. O público provéense de gorras, camisetas e complementos de cores, reuníndose nas inmediacións do Auditorio Municipal ou as rúas adxacentes.
• Luns: O Entroido segue o seu curso, unha extensión única da festa que enche as noites de música. A tradición dita que a martes hai que descansar para recargar forzas.
• Mércores de Cinsa: O gran final. É o día do Xuízo e a Queima do Meco. Durante a xornada, lévase a cabo a lectura do testamento, onde o Meco fai un repaso sarcástico e crítico de tódolos males do ano. Ao final, é queimado nunha grande fogueira que simboliza a purificación e o paso a un novo ciclo. A festa despídese ata o ano seguinte coa serra, a esfollada e a comer o lacón con grelos.

Gastronomía: os combustibles do Entroido

O frío e o esforzo físico de bailar durante horas requiren dunha alimentación reparadora. A gastronomía do Entroido en Bueu, e en toda a comarca do Morrazo, é un auténtico festival de sabores tradicionais. Os potes, as filloas e os pratos de culler son os grandes protagonistas. Non se pode falar do Entroido sen mencionar os clásicos:

• O lacón con grelos: O plato estrela por excelencia. Unha peza de lacón, chourizo e ás veces panceta, acompañada de patacas e os grelos (nabillos) cun toque de pemento doce e aceite. É o prato que sinala o final do Entroido o mércores.
• O caldo galego: Quente, reconfortante, feito con unto, patacas, fabas e verdura (grelos ou repolo). É o alimento perfecto para reposar enerxías mentres se escoitan as murgas.
• A empanada: De xoubas, de zamburiña ou de bacallau, é o clásico para picar entre horas e para levar nas excursións. Nas panaderías de Bueu atópanse auténticas marabillas.
• Filloas e chulas: O doce tradicional. Feitas a base de masa de millo, fritidas na mencateira, adóitanselle botar por riba azúcar ou mel.
• Ocafión: Evidentemente, nas festas non pode faltar o viño da casa, os licores artesáns coma o augardente ou a queimada, que axudan a manter o corpo quente e o espírito festivo.

Aloxamento: onde descansar do ritmo trepidante

Para aqueles que queiran vivir a experiencia completa do Entroido bués, o concello ofrece diversas opcións de aloxamento. Bueu conta cunha excelente rede de establecementos turísticos debido á súa condición de destino costeiro, aínda que é imprescindible reservar con moita antelación, xa que as datas do Entroido son das máis demandadas do ano, xunto co verán.

Pódese optar por:

• Hotéis e hostais: No centro urbano de Bueu existen varios establecementos cómodos e cun servizo excelente, ideais para estar preto da zona de festa sen necesidade de tomar o coche.
• Casas rurais e turismo rural: Para quen busque unha experiencia máis tranquila e en contacto coa natureza, a comarca do Morrazo está chea de casas rurais restauradas. Algún exemplo destacado atópase nas parroquias rurais do concello ou en localidades veciñas como Cangas ou Moaña.
• Apartamentos turísticos: Unha opción moi popular para grupos de amigos ou familias que queren gozar de maior independencia. Moitos deles están situados en primeira liña de praia ou no centro histórico.
• Cámpings: Para os máis aventureiros, existen cámpings nas proximidades, aínda que as baixas temperaturas do mes de febreiro fan desta unha opción menos habitual, reservada para os máis resistentes ao frío.

Cómo chegar: estradas e alternativas

Bueu está situado no norte da provincia de Pontevedra, formando parte da península do Morrazo. A súa situación xeográfica, delimitada polas Rías Baixas, fai que sexa un destino de doado acceso, aínda que as vías poden coller bastante tráfico durante as fins de semana de Entroido.

• En coche: É a opción máis utilizada. Desde Vigo, pódese chegar a Bueu a través da autopista AP-9 ou a nacional N-552, tomando o desvío cara a Moaña e logo continuando pola PO-321 ata Bueu (aproximadamente 30 minutos). Desde Pontevedra, a travesía faise polo norte da ría, cruzando a ponte da Rande na AP-9 en dirección a Vigo, para logo coller o desvío a Cangas e posteriormente a Bueu pola PO-321 (uns 40 minutos).
• En autobús: A empresa Monbus ofrece liñas regulares que comunican Bueu coas principais cidades galegas. Hai servizos directos desde Vigo e desde Pontevedra con alta frecuencia, especialmente reforzada nas datas festivas.
• En barco (no verán): Aínda que o servizo marítimo regular desde Vigo adoita operar de forma máis intensiva no verán, é interesante coñecer que Bueu ten porto en Beluso. Con todo, para as datas do Entroido, o transporte terrestre é a única e mellor opción viábel.
• En avión: O aeroporto máis próximo é o de Vigo (Peinador), situado a uns 35 quilómetros de distancia. Desde alí, pódese alugar un coche ou tomar un taxi/bus ata Bueu. O aeroporto de Santiago de Compostela (Lavacolla) atópase a uns 90 quilómetros, sendo outra alternativa valida.

O Entroido de Bueu é, sen dúbida, unha experiencia inmersiva. Non é un espectáculo ao que se asiste como mero espectador; o visitante convértese en parte activa dunha masa coral que canta, rir e critica ao compás dos bombos. Sentir a vibración do chan mentres unha murga interpreta a súa última creación, ver os sorrisos nos rostros de xente de todas as idades e despedir o inverno coa queima do meco, é vivir a esencia máis pura da cultura galega. Se buscas un Entroido con mensaxe, con forza e cun ritmo que non te deixará sentar, Bueu é o teu destino.

¿Listo para tu viaje a Galicia?

Ahorra hasta un 25% en Expedia

Cancelación flexible · Paga en el hotel · Programa de recompensas