Travesía da Serra da Enciña da Lastra: naturaleza en Ourense

A paisaxe kárstica da serra, un tesouro xeolóxico

A Serra da Enciña da Lastra, situada no sur da provincia de Ourense, é un dos espazos naturais máis singulares de Galicia. Declarado Lugar de Importancia Comunitaria (LIC) e Zona de Especial Protección para as Aves (ZEPA), este macizo montañoso de relevo kárstico alberga unha paisaxe única de cantís, dolinas, covas e bosques mediterráneos. A Travesía da Serra da Enciña da Lastra é unha ruta de sendeirismo que percorre os seus lugares máis emblemáticos, ofrecendo ao visitante unha experiencia de turismo activo inesquecible.

Ofertas de viaje a Galicia

Hoteles en Galicia — hasta un 25% de descuento

Ver en Expedia →

Neste artigo completo atoparás toda a información necesaria para organizar esta travesía: descrición detallada, distancia, dificultade, duración, puntos de interese, recomendacións para comer e durmir, a mellor época para realizala e como chegar. Prepárate para descubrir unha das xoias ocultas de Ourense.

Descrición da travesía

A ruta, de carácter circular na súa maior parte, nace na aldea de Rubiás (no concello de Rubiá) e transita por antigos camiños de pastores, ladeiras calcarias e fragas de carballos e aciñeiras. O itinerario clásico, coñecido como PR-G 157, abrangue uns 16 quilómetros de percorrido, cun desnivel positivo acumulado de aproximadamente 650 metros. A dificultade é media-alta, principalmente pola lonxitude, o terreo irregular e algún tramo de forte pendente.

Durante o camiño, o sendeirista atravesa ecosistemas de gran valor ecolóxico: matogueira mediterránea, penedos calcarios con formas erosionadas, mananciais e miradoiros naturais. A presenza de aves rapaces como o voitre leonado, a aguia real e o falcón peregrino é constante, así como a de cabras montesas reintroducidas. A travesía culmina no alto do Pico de San Cibrao (1.112 m), desde onde se domina unha panorámica espectacular das Serras do Eixe, do Courel e mesmo da montaña leonesa.

Distancia

16 km (variante circular completa). Existe a posibilidade de acurtar o percorrido ata uns 10 km, desbotando a subida ao pico de San Cibrao, pero o recomendable e máis satisfactorio é realizar o trazado íntegro. A ruta está sinalizada con marcas brancas e amarelas (PR) e en xeral é doada de seguir, aínda que nalgúns tramos rochosos a sinalización pode ser escasa.

Dificultade

Media-alta. Aínda que non require técnicas de escalada, si se necesita unha forma física bo e costume de camiñar por terreo montañoso. Os principais retos son:

• Desnivel acumulado de 650 m, con subidas prolongadas.
• Chan calcario con pedras soltas e algún paso estreito nas ladeiras.
• Posibilidade de barro ou auga tras chuvias.
• Exposición ao sol en amplos treitos sen sombra.

Recoméndase levar calzado de montaña con boa suela, bastóns, protección solar e abundante auga (mínimo 1,5 litros por persoa). Non é apta para persoas con vertixe severa nalgunha zonas de cantís.

Duración

Entre 5 e 6 horas netas de camiñada, sen contar paradas para comer, fotografiar ou descansar. Se se desfruta con calma, observando a fauna e xeoloxía, é recomendable reservar unha xornada completa (de 6 a 8 horas con pausas). O mellor é comezar cedo, sobre as 8:00 ou 9:00 da mañá, para evitar as horas de maior calor no verán e ter marxe para regresar con luz.

Puntos de interese

Ao longo da travesía, numerosos elementos naturais e culturais merecen unha parada. Destacamos os seguintes:

Miradoiro de Rubiás

Desde o punto de inicio, un pequeno alto ofrece as primeiras vistas do val do Sil e das montañas circundantes. Ideal para facer a primeira foto.

Cova dos Mouros

Unha cavidade kárstica de pequenas dimensións accesible desde o camiño. Segundo a lenda, alí se agochaban tesouros árabes. Precísase frontal para explorala con seguridade.

Dolinas e lapiaz

O modelado cárstico é protagonista: dolinas (depresións circulares) e lapiaces (surcos na rocha) que crean unha paisaxe case lunar. A zona do Campo da Braña é especialmente representativa.

Pico de San Cibrao (1.112 m)

O cumio da serra. No vértice xeodésico, un panel interpretativo identifica as montañas visibles. En días claros, a vista abarca desde o Macizo Galaico-Leonés ata as serras do Courel e dos Ancares. Punto de avistamento de voitre leonado.

Fervenza do Rego do Algar

Na parte descendente da ruta, un pequeno salto de auga estacional que forma unha poza. Moi refrescante no verán, aínda que con pouco caudal fóra da época de chuvias.

Aldea de Rubiás

Punto de inicio e fin. Pequeno núcleo rural con casas de pedra, unha igrexa románica e un forno comunal. Paga a pena perderse polas súas rúas antes ou despois da ruta.

Onde comer

Na zona non hai restaurantes directamente na serra, pero nas localidades próximas atoparás boas opcións de gastronomía galega. As nosas recomendacións:

• O Lar de Rubiás (Rubiás): Casa de comidas con produtos de tempada, cociña caseira e boas racións. Especialidade en polbo á feira e carnes á brasa. Prezo medio: 15-20 €.
• Mesón do Sil (Rubiá, a 5 km): Famoso polos seus liscos (pescada) e o arroz con bogavante. Tamén ofrecen menú do día por 12 €.
• Restaurante A Chousa (O Barco de Valdeorras, a 15 km): Cociña tradicional con toques modernos. Imprescindible o seu cabrito asado e as empanadas. Reserva recomendada.

Para levar comida á ruta, recoméndase aprovisionarse en O Barco de Valdeorras (supermercados, panaderías) antes de chegar a Rubiás. Na propia aldea non hai tenda.

Aloxamento

A oferta de aloxamento na contorna é variada, desde casas rurais a pequenos hoteis. Algunhas suxestións:

• Casa rural O Souto (Rubiás): Albergue con habitacións compartidas e privadas, ideal para grupos de sendeiristas. Dispón de cociña, xardín e aparcadoiro. Prezo desde 25 €/noite.
• Hotel Balneario de Rubiá (a 3 km): Establecemento con encanto, con balneario e spa. Habitacións con vistas á serra. Prezo medio 70-90 € con almorzo.
• Casa da Aldea de Pardollán (Pardollán, a 8 km): Casona de pedra rehabilitada, con 6 cuartos e comedor con lareira. Moi tranquila. Prezo desde 50 € por habitación.

Tamén existen áreas de autocaravanas e acampada libre regulada (consulta normativa no concello de Rubiá). Para os máis aventureiros, é posible durmir en refuxios de montaña non vixiados, pero é necesario levar saco e illante.

Mellor época

A primavera (abril-xuño) e o outono (setembro-outubro) son as estacións ideais. As temperaturas son suaves, o ceo adoita estar limpo e a vexetación está no seu máximo esplendor. Na primavera, as flores silvestres (orquídeas, narcisos, tomiño) alfombran os camiños; no outono, as cores ocres e vermellas da aciñeira e o carballo ofrecen un espectáculo paisaxístico.

O verán pode ser demasiado caloroso (supera os 35 °C ás veces) e falta sombra en gran parte do percorrido. Se optas por esta época, camiña moi cedo e leva moita auga. O inverno é frío, con posibles xeadas e nevaradas lixeiras nas cotas altas; a ruta pode ser perigosa por placas de xeo. Aínda así, co equipo axeitado pódese facer, pero con precaución.

Como chegar

A Serra da Enciña da Lastra atópase na comarca de Valdeorras, ao sur da provincia de Ourense. A aldea de Rubiás é o punto de partida habitual. Acceso:

• En coche: Desde Ourense capital, tomar a A-52 dirección Vigo, saír en O Barco de Valdeorras (saída 145) e continuar pola OU-622 ata Rubiá. Logo, seguir as indicacións locais a Rubiás (estrada asfaltada pero estreita). Hai un pequeno aparcadoiro ao inicio da ruta. Desde Ourense son uns 45 minutos (55 km).
• En autobús: A empresa Monforte-O Barco cobre a liña Ourense – O Barco (varias frec

  Te puede interesar:

  Turismo de Galicia — Rutas, playas y gastronomía

  Imperial Perlas — Joyería y complementos

  Albergue en Sarria — Camino de Santiago desde Sarria

  ¿Listo para tu viaje a Galicia?

  Ahorra hasta un 25% en Expedia

  Cancelación flexible · Paga en el hotel · Programa de recompensas