Sendeiro do Ézaro ao Fervedoiro: o mar ascendendo

Existen pocos lugares en Galicia donde a paisaxe te acolle cunha forza tan visual como no tramo final do río Xallas. Falar do Sendeiro do Ézaro ao Fervedoiro é falar dunha das rutas máis emblemáticas e espectaculares da Costa da Morte, un itinerario onde a auga se converte na gran protagonista dun relato xeolóxico único no continente europeo. Recibir o alcume de «o mar ascendendo» non é capricho poético, senón a descripción exacta e case máxica do que van a presenciar os teus pés.

A maioría dos ríos galegos finalizan a súa viaxe de forma sosegada, mesturándose co océano a través de rías ou extensas praias. O Xallas, pola contra, ten un carácter rebelde. Despois de percorrer encantos como o encoro de Santa Uxía, decide botarse a braza partida dende un cantil de máis de 40 metros de altura directamente sobre o mar. Cando a marea sobe con forza e o vento sopla de cara, as ondas golpean a base da fervenza e fan que a espuma suba polo desnivel, creando a ilusión óptica de que o océano se está a engulir o río, ou de que este flúe cara a arriba. É un fenómeno que ten que ver para crer.

Ficha técnica da ruta

• Distancia: Aproximadamente 7,5 quilómetros (ida e volta).
• Desnivel: Uns 350 metros acumulados, cunha subida constante pero moi rendeira.
• Dificultad: Media-Baixa. Non require de técnica montañeira, pero si dun bo estado físico. O camiño está ben acondicionado, aínda que en época de chuvias pode haber lama e algunhas raíces ou pedras soltas.
• Duración: Entre 2,5 e 3 horas, dependendo do ritmo e das paradas fotográficas, que serán moitas.
• Tipo de ruta: Lineal (ida e volta polo mesmo camiño).

A experiencia paso a paso

A ruta comeza moi preto do famoso miradoiro da fervenza do Ézaro, xunto á praia fluvial e as instalacións do concello de Dumbría. Os primeiros metros pódense facer compartindo espazo coa estrada asfaltada que leva ao antigo campamento, pero enseguida xurde á esquerda o auténtico sendeiro, sinalizado con marcas de PR (Pequeno Recorrido).

¿Buscas alojamiento en Galicia?

Compara precios en hoteles, casas rurales y apartamentos

Ver en Expedia →

O camiño comeza a ganhar altitude de forma suave pero ininterrompida. A primeira metade da ruta discorre baixo un manto de eucaliptos e piñeiros, pero a medida que nos adentramos no canón do río Xallas, a vexetación autóctona gaña o terreo. Chegan os carballos, os castiñeiros e unha tupida capa de fetos e toxos que colonizan as beiras. O son do río acompáñanos sempre abaixo, rugindo entre as rochas, aínda que o non o vexamos case en ningún momento ata chegar ao destino.

O esforzo da subida ten a súa recompensa a metade do camiño, cando o sendeiro se abre e ofrece as primeiras vistas globais da ría de Corme e Laxe, cos seus característicos faros asomando na néboa ou baixo o sol. Dende aquí, o contraste entre a bravura do río encamiñado entre penedos e a placidez (aparente) do océano Atlántico é absolutamente sobrecogedor.

Tras un último tramo algo máis esixente, alcanzamos o Fervedoiro. Este é o punto onde o río Xallas fai un remanso xusto antes de precipitarse ao baleiro. É un lugar rodeado de penedos liso pola acción da auga durante milenios, un espazo salvaxe e respectábel. Dende aquí, se te adentras polas sendas secundarias que se internan na fraga, podes chegar aos miradoiros superiores que se asoman directamente ao vacío, obtendo a mellor perspectiva da «Cascada do Ézaro» e do seu particular baile coa marea.

Puntos de interés ineludíbeis

• A Fervenza do Ézaro: O punto de partida e a estrela do show. Observala dende abaixo antes de subir, e dende arriba ao rematar a ruta, ofrécete dúas perspectivas completamente distintas.
• Os miradoiros do Fervedoiro: As vigías naturais do canón. A vista abarca dende a illa de Sisargas ata o Monte Pindo, coñecido como o «Olimpo celta».
• O Monte Pindo: Aínda que esta ruta non o coroa, terao sempre de fondo. Este macizo granítico está cheo de lendas e é un dos lugares máis místicos de Galicia.
• A xeoloxía do canón: As formas das rochas, os pozos de auga e a forza erosiva visíbeis no leito do río son un libro aberto de xeoloxía.

Dónde recargar enerxías

Despois de baixar, con pernas cansas e a mente chea de imaxes, o máis próximo é a área do Ézaro. Aquí atoparás varios bares e cafetarías (como o Bar da Praia ou os chiringuitos estacionais) onde pedir unhas boas racións de pulpo á feira, empanada ou un refrescante augardente cafeada para entrar en calor. Se buscas algo máis elaborado, a poucos quilómetros, na veciña vila de Laxe, hai restaurantes como O Pescador ou A Lonxa, onde o marisco e o peixe fresco do día son a opción ideal.

Onde durmir

Para converter a ruta nunha escapada de fin de semana, Dumbría e os seus arredores ofrecen boas opcións. No propio concello podes buscar casas rurais integradas no rural, como A Casa do Fervedoiro, que te permite espertar co son do río. Se prefires estar preto da praia e ter máis servizos, Laxe é a mellor base. Alí, o Hotel Playa de Laxe ou diversos apartamentos turísticos xestionados por locais garanten unha estancia confortábel e moi céntrica.

A mellor época para facer a ruta

Aínda que o sendeiro se pode percorrer todo o ano, a experiencia muda drasticamente según a estación. A primavera é quizais o momento perfecto: o canón está cheo de vida, as ladeiras énchense de flores silvestres e o caudal do río é abundante grazas ás chuvias de outono e inverno, facendo que a fervenza sexa máis impoñente que nunca. O outono tamén é unha aposta segura polas cores da vexetación e polas ceas dramáticas da Costa da Morte.

O verán permite facer a ruta con menos roupa e combinala cun baño na praia fluvial do Ézaro ou nas calas de Laxe, pero hai que ter en conta que o caudal do Xallas baixa moito por mor do regadío e o abastecemento, e que a afluencia de público é bastante maior.

Importante: Non facer a ruta nos días de forte vento de compoñente oeste ou durante as tormentas invernais. Os ramais preto do cantil poden ser perigosos.

Cómo chegar ao punto de inicio

O acceso é moi sinxelo. Se vas en vehículo propio, debes dirixirte á localidade de Ézaro, pertencente ao concello de Dumbría. Podes chegar pola AC-552 desde Ponteceso ou desde Noia. Unha vez en Ézaro, tras cruzar a ponte sobre o río Xallas, verás a indicación á «Fervenza do Ézaro». Xusto antes de chegar ao miradoiro principal, hai un aparcadoiro á beira da estrada e outro maior algo máis atrás preto da praia fluvial. É recomendable chegar cedo nos meses de verán, pois o aparcadoiro ten capacidade limitada.

Se decides usar transporte público, a empresa Busrural (liña Dumbría-Cee) ten paradas preto da zona, aínda que é necesario comprobar os horarios, ya que a frecuencia é limitada. Outra opción moi recomendable para os máis aventureiros é chegar en bicicleta, xa que as estradas da comarca están asfaltadas e teñen pouco tráfico, formando parte das múltiples rutas cicloturistas da Costa da Morte.

Poñer as botas no Sendeiro do Ézaro ao Fervedoiro é facerse parte da enerxía descomunal de Galicia. É un camiño que non só se camiña, senón que se escoita e se sente. Unha ruta que, sen dúbida, deixará unha pegada fondísima na túa memoria viaxeira.

¿Listo para tu viaje a Galicia?

Ahorra hasta un 25% en Expedia

Cancelación flexible · Paga en el hotel · Programa de recompensas