Ruta das Pozas do Río Rego do Lambre: pozas e bosques en Vilarmaior

Descrición do itinerario

A ruta discorre polo val do Rego do Lambre, un afluente do río Lambre que serpea entre soutos de carballos e amieiros, formando unha sucesión de pozas naturais de auga transparente que convidan ao baño e á contemplación. O camiño, sinalizado e parcialmente acondicionado, combina tramos de senda empedrada, pontellas de madeira e corredoiras de terra batida, sempre abrigado pola sombra dun bosque de ribeira denso e fresco. Durante o percorrido, o son da auga é un acompañante constante: regatos que saltan entre rochas, pequenos rápidos e remansos de cor verde esmeralda que reflicten as copas dos árboles.

O punto de partida habitual é a aldea de San Martiño de Vilarmaior, onde se pode deixar o coche nunha zona habilitada. Desde alí, o camiño descende suavemente cara ao río, internándose nunha fraga de loureiros, fentos e musgos que parece sacada dun libro de fantasía. Ao longo de aproximadamente 5 quilómetros (ida e volta), o visitante descobre ata sete pozas principais, cada unha co seu carácter: a Pozo do Inferno, a Pozo da Xesteira, a Pozo dos Namorados… Algunhas son amplas e fondas, ideais para un baño seguro; outras son pequenas piscinas naturais rodeadas de lousa, onde a auga forma burbullas e xogos de luz.

¿Buscas alojamiento en Galicia?

Compara precios en hoteles, casas rurales y apartamentos

Ver en Expedia →

A ruta non presenta gran dificultade técnica, pero si require certo coidado nos tramos de rocha mollada e nas pasarelas. Recoméndase levar calzado de sendeirismo con boa adherencia, roupa cómoda e, por suposto, bañador e toalla se se desexa gozar das pozas. Aínda que non hai miradoiros formais, os claros entre a vexetación regalan vistas do val e dos montes de Vilarmaior, cunha paisaxe suave e verde que acouga o espírito.

Datos prácticos

Puntos de interese ao longo da ruta

• A Fonte dos Namorados: Unha pequena fonte de pedra onde a lenda di que quen bebe auga atopa parella. Ao lado, unha poza pouco profunda pero de gran beleza.
• Pozo do Inferno: A máis grande e profunda, con auga azulada e unha pequena fervenza lateral. Moi concorrida en días calorosos.
• Os Muíños do Rego: Restos de dous muíños de auga tradicionales, con rodas e canles visibles. Un exemplo do patrimonio etnográfico ligado ao río.
• Ponte de Pedra: Ponte dun só arco que salva o rego, construída con lousa e granito. Lugar ideal para fotografías.
• Carballeira dos Enamorados: Souto de carballos centenarios con mesas de pedra e bancos, perfecto para un descanso.
• Área recreativa da Fraga: Espazo con mesas, fontes e paneles interpretativos sobre a flora e fauna local.

Ao longo do camiño, non é raro ver aves como o merlo da auga, o picapeixe ou mesmo algún martiño pescador. Entre a vexetación abundan os fentos, os musgos, as hedras e, na primavera, as flores silvestres como os lirios amarelos ou as campaniñas. O bosque de ribeira está dominado por amieiros, salgueiros e freixos, que crean un microclima húmido e fresco mesmo nos días máis calorosos do verán.

Onde comer: restauración con sabor mariñán

Despois da camiñada, apetece repor forzas con cociña galega auténtica. Na mesma parroquia de Vilarmaior hai varias opcións sinxelas pero de gran calidade. O Mesón do Río (na estrada AC-141) é un clásico: ofrece polbo á feira, empanada de zamburiñas, churrasco e un bo viño da terra. Tamén destaca a Casa de Comidas A Pereira, onde preparan pratos de cuchara como caldo galego, cocido ou lacón con grelos (tempada). Se se prefire un ambiente máis moderno, o Bar Restaurante O Trasno no centro de Vilarmaior serve racións xenerosas e menú do día por prezos populares.

Para algo máis informal, a propia área recreativa da Fraga ten mesas onde se pode facer un pícnic con produtos locais: empanada de Moeche, queixo de Arzúa-Ulloa, chourizo de cebola e un viño albariño. Recoméndase levar a comida preparada, pero tamén hai unha tenda de ultramarinos en San Martiño con produtos básicos.

Onde durmir: aloxamento con encanto

Aínda que a ruta pódese facer nunha mañá, moitos visitantes optan por pasar a fin de semana na zona. Vilarmaior e os concellos limítrofes (Monfero, Irixoa) ofrecen casas rurais con moito carácter. A Casa Rural A Fábrica é unha antiga fábrica de luz restaurada, con dúas habitacións e unha contorna de bosque. Tamén está a Pensión Casa Loureiro en San Martiño, con cuartos sinxelos pero limpos e un trato familiar excelente. Para grupos, a Casa Grande de Vilarmaior aluga a casa enteira con capacidade para 8 persoas, con lareira e xardín.

Se se quere ampliar a experiencia, a poucos quilómetros atópase o Mosteiro de Monfero, con aloxamento turístico e unha gastronomía monacal de primeiro nivel. A súa localización, no medio da fraga do Eume, ofrece rutas complementarias e unha paz absoluta.

Cando ir: a maxia das estacións

Cada estación outorga un carácter diferente á ruta das Pozas do Lambre. A primavera é, probablemente, a mellor época: o río leva un caudal abundante pero non excesivo, a vexetación está no seu máximo esplendor (fentos novos, flores, arboredo en folla) e as pozas están limpas e cunha temperatura soportable. É tamén cando se poden ver máis aves e escoitar o canto do cuco.

O verán é a estación das pozas cheas de xente, con auga máis morna (rara vez supera os 20ºC, pero refresca). As horas centrais do día poden ser moi calorosas, pero o bosque abriga. Recoméndase madrugar para gozar das pozas con tranquilidade.

O outono regala unha paleta de cores ocres e vermellas sobre o verde dos carballos. O caudal volve subir e as pozas teñen unha beleza melancólica. As temperaturas son suaves, ideais para camiñar. En inverno, a ruta está máis salvaxe, con lama e pasos esvaradíos, pero o río baixa bravo e as fervenzas increméntanse. Para sendeiristas experimentados que busquen soidade e paisaxes dramáticas.

Como chegar á ruta das Pozas do Rego do Lambre

Vilarmaior está situado na comarca de Betanzos, a uns 35 km ao leste da cidade da Coruña. O acceso máis cómodo é pola autoestrada AP-9 (saída 21 Betanzos) ou pola estrada N-651 cara a Pontedeume. Desde Betanzos tómase a AC-141 dirección Monfero/Vilarmaior. Ao chegar á parroquia de San Martiño, hai que seguir as indicacións “Pozas do Lambre” que levan a un pequeno aparcadoiro de terra (capacidade para uns 15 vehículos). Nas fins de semana de verán é habitual ter que deixar o coche máis abaixo e subir andando uns 300 metros.

Desde Santiago de Compostela: por autovía AP-9 ata Betanzos (45

¿Listo para tu viaje a Galicia?

Ahorra hasta un 25% en Expedia

Cancelación flexible · Paga en el hotel · Programa de recompensas