Percorrido pola Ribeira do Ulla en Padrón: flores e camiños

Percorrido pola Ribeira do Ulla en Padrón: flores e camiños

Se hai un concello que destila maxia, literatura e natureza a partes iguais na nosa xeografía, ese é sen dúbida Padrón. Famoso mundialmente polo seu inconfundible pementón, polas súas pontes románicas e por ser a terra que acollu ó xove Rosalía de Castro, Padrón agárdanos unha xoia para o senderismo que moitas veces pasa desapercibida para o turismo masivo: o seu paseo fluvial. O Percorrido pola Ribeira do Ulla en Padrón é unha experiencia serena, un bálsamo verde onde o murmurio da auga e a sombra dos bosques de ribeira convidan ó camiñante a deter o tempo e a conectar coa esencia máis pura das terras irienses.

Este itinerario non é unha simple camiñada; é unha inmersión na historia viva de Galicia. Ó longo destes camiños, as pisadas entrelázanse con séculos de historia compostelá, de tráfico fluvial de pedra e de tradicións que aínda hoxe se manteñen vivas nas mariñas e hortas que lindan co río.

Descrición da ruta: Un abrazo verde entre augas e historias

O noso percorrido comeza no corazón mesmo de Padrón, xunto á histórica Ponte de Santiago, unha construción de orixe medieval (con posteriores reformas) que serviu de paso obrigado para miles de peregrinos que chegaban a Compostela dende o sur de Galicia e Portugal. Dende aquí, a senda adéntrase suavemente na ribeira do Ulla, nun tramo que goza dun microclima privilexiado.

Planifica tu escapada a Galicia

Hoteles en Galicia con las mejores ofertas

Ver en Expedia →

Ó comezo, o camiño discorre paralelo a pequenas hortas e leiras onde se cultivan, co cariño e a paciencia que caracteriza ó campesiño galego, os famosos pementóns de Padrón. O contraste das terras marróns e esmeralda coas augas cristalinas do Ulla é un auténtico espectáculo visual. Segundo avanzamos, a man do home vaise afastando para dar paso a unha vexetación de ribeira exuberante. Amieiros, salgueiros, freixos e chopos forman un teito natural que protexe ó camiñante dos rigores do sol nos meses de verán.

O camiño é chan, ben sinalizado e con firmes maioritariamente compactos, ideais para disfrutar sen présas. Mentres camiñamos, é doado spotting aves acuáticas: garzas reais agardan inmobles entre as canas, mentres que os lavancos sobrevoan a corrente con rápido batido de ás. Segundo nos achegamos ó Santuario da Escravitude, a paisaxe vaise abrindo, ofrecéndonos unha perspectiva magnífica do Pico Sacro ó fondo, esa montaña mítica coroada polas ruínas dun castelo e un mosteiro, que domina o horizonte compostelán e iriense.

A ruta ten un encanto especial porque é linear e permite ó camiñante adaptala ás súas necesidades. Podes realizar o tramo completo dende Padrón ata Iria Flavia, ou ben facer o camiño de ida e volta, disfrutando en cada paso de reflexos diferentes na auga segundo a posición do sol.

Datos prácticos da ruta

• Distancia: A ruta circular ou de ida e volta máis popular rolda os 7,5 a 9 quilómetros. Se se fai unha opción liñal ligando diferentes sendeiros fluviais, pode abranguer uns 5 quilómetros sen voltar.
• Dificultade: Baixa. É un percorrido practicamente chato, sen desniveles significativos. Ideal para facer en familia, con nenos pequenos, e mesmo é accesible para carricuchos de bebés con rodas grosas en case todo o seu trazado.
• Duración: Entre 2 e 3 horas, dependendo do ritmo e, sobre todo, das paradas que se fagan para facer fotografías, contemplar a flora ou ler os paneis informativos que hai no camiño.

Puntos de interrese inperdibles

• Ponte de Santiago e o Xardín de Rosalía de Castro: O punto de partida. Non te vaias sen pasear polo xardín onde se atopa a casa (hoxe museo) na que Rosalía de Castro pasou os seus últimos anos e onde escribiu parte da súa obra inmortal. O xardín, cheo de flores segundo a tempada, é un recuncho de pura paz.
• Convento e Santuario da Escravitude: Unha xoia do barroco galego. A súa fachadareta e o retablo interior son dignos de admiração. Ademais, nas súas inmediacións atópase a fonte milagreira que, segundo a lenda, curou a unha nena, dando lugar á advocación.
• Iria Flavia: A capital eclesiástica de Galicia antes de Compostela. A súa Colexiata de Santa María e os antigos pazos nobiliarios son testemuñas dun pasado esplendoroso. Aquí naceu o premio Nobel Camilo José Cela, e os amantes da literatura poden visitar a súa fundación.
• As Mariolas e as Pesqueiras: Elementos etnográficos fundamentais no río Ulla. As mariolas son montículos de pedra construídos no leito para marcar os pasos seguros para vadear o río a pé ou con carro. As pesqueiras son construcións de cachotería en forma de V que canalizaban a auga para capturar as cobizadas lampreas.

A tempo de flores: A mellor época para visitar a ribeira

Galicia é un destino para todo o ano, pero para disfrutar deste percorrido en todo o seu esplendor, hai dúas épocas chave. A primeira, e quizais a máis coñecida por mor do produto estrela de Padrón, é o verán. Dende xuño ata setembro, as ribeiras énchense da cor verde intensa e vibrante das hortas. Se nos achegamos a mediados de agosto, poderemos disfrutar da Festa do Pementón de Padrón, unha celebración gastronómica multitudinaria chea de cor, música e, por suposto, o mellor produto da terra.

Non obstante, para os amantes da botánica e das «flores e camiños» que menciona o título desta ruta, a primavera (abril e maio) é sencillamente maxistral. Durante estas semanas, os bosques de ribeira do Ulla despertan cunha explosión cromática. Os amieiros lucen as súas follas acabadas de brotar, e sobre todo, as sebes e os muros de pedra énchense das azuis vibrantes da buxa e das brancas flores dos espiños albar. A temperatura é suave e o caudal do río acostuma ser elevado, o que fai que o son da auga sexa un compás perfecto para a camiñada.

O outono tamén ten o seu encanto coas follas dos chopos tornando amarelas e avermelladas, creando un tapiz dourado no chan do camiño.

Onde comer: Sus de ir á mesa

Despois dunha camiñada polo Uulla, o corpo pide reposto, e Padrón é un santuario da boa mesa. A cidade está chea de restaurantes e tapas que celebran a gastronomía das Rías Baixas. A recomendación ineludible é que acudas a calquera dos establecementos das rúas adherenceiras á zona antiga e probes, cómo non, os pementóns de Padrón, fritidos e espolvoreados con sal gorda.

Pero hai máis. Padrón é terra de outstanding produtos do mar e do río. Pide unha ración de lamprea se estás en tempada (febreiro a maio), elaborada á maneira clásica co seu próprio sangue e arroz, ou do choco á prancha cunha xeira de allo. Tampouco debes perder as mexillóns e ameixas procedentes das Rías, e para pechar, unha rica as tortas de Padrón, uns biscoitos tradicionais deliciosos para acompañar o café.

Aloxamento: Descanso na Terra de Rosalía

Se prefires quedar durmidos un par de noites para disfrutar da zona sen présas, Padrón e os seus arredores ofrecen opcións de calidade. Dende encantadores pazos rurais que combinan a arquitectura señorial galega co confort moderno, ata casas de turismo rural localizadas na paisaxe campestre perfectas para desconectar. Ademais, hai hostais e pequenos hoteis familiares no centro urbano que resultan moi práticos para moverse a pé tanto polos camiños fluviais como polos restaurantes.

Como chegar ata Padrón

Padrón está excelentemente comunicado, sendo un nó estratéxico na comarca do Sar.

• En coche: A vía máis rápida e habitual é tomar a autovía AP-9 (autopista do Atlántico) dende A Coruña ou Vigo, e coller a saída 64 (Padrón Sur) ou 65 (Padrón Norte). Dende Santiago de Compostela, a viaxe é de apenas 20-25 minutos pola antiga estrada N-550, un traxecto moi sinxelo.
• En transporte público: A estación de autobuses de Padrón ten frecuentes conexións diarias con Santiago, Noia, A Estrada e outras vilas limítrofes. Se vés de fóra de Galicia, a opción máis doada é chegar en tren ou bus ata Santiago e alí coller unha conexión directa a Padrón.

Este percorrido pola Ribeira do Ulla en Padrón é moito máis que un simple sendeiro. É un paseo pola identidade cultural e natural dun concello que deu grandes figuras literarias e que mantén, grazas a súas tradicións e os seus camiños floridos, o encanto perdido dunha Galicia eterna e acolledora. Colle as túas botas máis cómodas, esquece o reloxo e déixate abrazar polas augas mansas do Ulla.