Ascensión ao Pico da Teixeira: o xigante de pedra do Invernadeiro

Ascensión ao Pico da Teixeira: O xigante de pedra do Invernadeiro

Na comarca ourensá de Trives, encaixado entre os vales dos ríos Bibei e Navea, atópase un dos espazos naturais máis salvaxes e respectados de Galicia: o Parque Natural do Invernadeiro. Dentro deste vasto territorio de montañas, valados e bosques autóctonos, eríxese o Pico da Teixeira, un auténtico xigante de pedra e lousa que acada os 1.608 metros de altitude. Escalar ata o seu cume non é só un reto físico, senón unha viaxe iniciática pola xeoloxía e a biodiversidade do interior galego.

A ascensión ao Pico da Teixeira ofrécenos unha perspectiva privilexiada sobre os canóns fluviais que modelaron esta zona durante milenios. É unha ruta de alta montaña, pensada para sendeiristas experimentados e amantes do turismo activo que buscan afastarse dos circuitos convencionais e somerxerse na auténtica Gaulécia brava, onde o lobo, o corzo e a aguia real aínda son os donos do territorio.

Descrición detallada da ruta

O noso percorrido adoita comenzar preto da aldea de Santa Cruz, no concello de Castro Caldelas, ou ben dende as instalacións do antigo Coto de Caza do Invernadeiro (é imprescindible informarse sobre o acceso, xa que o parque ten zonas de reserva estrita). O camiño empeza suave, a carón de regueiros e pradeiras que pouco a pouco van dar paso a unha subida máis pronunciada.

¿Buscas alojamiento en Galicia?

Compara precios en hoteles, casas rurales y apartamentos

Ver en Expedia →

A medida que gañamos altitude, a vexetación cambia de forma notable. Os carballos e bidueiros van deixando paso á rocha nua, aos campos de lousa e ás formacións de piñeiro negro e sereixo, especies adaptadas aos rigores dun clima de alta montaña onde o inverno é longo e crudo. O terreo faise pedroso e esixente. O tramo final da ascensión é unha costeira moi pronunciada sobre terreos escorregadizos, un «xigante de pedra» que require o uso das mans nalgúns puntos para manter o equilibrio.

Unha vez coroado o cume, o esforzo vese amplamente recompensado. Dende o Pico da Teixeira, a vista é completamente abafadora. Ao sur, divisamos a Serra da Queixa e o Macizo Central Ourensán; ao leste, as imponentes fragas do Courel e os Picos de Europa achegan a silueta montañosa; e aos nosos pés, o fío prateado do río Navea e o canón do Bibei córtanlle a terra, debuxando unha paisaxe que ben semella sacada do fin do mundo.

Ficha técnica da ruta

• Distancia: Aproximadamente 14 quilómetros (ido e volta, dependendo do punto exacto de inicio).
• Dificultade: Alta. É unha ruta de alta montaña con fortes pendentes, terreo pedroso e tramos moi esixentes física e tecnicamente.
• Duración: Entre 5 e 6 horas de marcha efectiva, dependentes do noso estado de forma e das condicións meteorolóxicas.
• Desnivel positivo: Uns 850 metros.

Puntos de interés no camiño e contorna

Máis alá da consecución do cumio, a zona do Invernadeiro está chea de elementos que merecen unha parada e observación detida:

• O Bosque de Teixedos: Nas zonas baixas e medianas do parque pódense aínda apreciar algúns exemplares de teixo, unha árbore mítica e milenaria que dá nome ao pico e que foi case exterminada noutros puntos de Galicia.
• A Vantardeira ou Queixa: O bosque de frondosas do parque é o seu hábitat natural. Manter os ollos no ceo e os oídos atentos pode depararnos a visionada desta rapina voando sobre os cantís rochosos.
• Rastros de fauna salvaxe: É moi común atoparse pegadas e rastros de xabaril, corzo e, sobre todo, do lobo ibérico, especie para a cal o Invernadeiro é un dos últimos grandes refuxios en Galicia.
• Castros e Arquitectura en Lousa: En toda a comarca de Trives son visíbeis os restos de asentamentos castrexos e a tradicional arquitectura rural construída íntegramente en lousa negra, material que se extrae da propia montaña e que define esteticamente toda a zona.

Recomendacións para a ascensión

Realizar esta ruta require respectar algunhas pautas esenciais. No referente ao equipo, é indispensable botar na mochila roupa de abrigo, cortaventos e chuvieira de calidade, xa que o tempo na montaña ourensá pode virar de repente. Unhas botas de sendeirismo con boa axustada e banda de rodadura son obrigatorias pola inestabilidade da lousa solta. Non debemos esquecer un chubasqueiro ou capa de choiva e comida e auga abondo para unha longa xornada.

A nivel de seguridade, é fundamental consultar a previsión meteorolóxica antes de partir e lembrar que na alta montaña as condicións nada teñen que ver coas do val. Ademais, dada a categoría de protección do espazo, debemos respectar escrupulosamente a sinalización, non saír dos sendeiros marcados e non deixar pegada, nin moito menos lixo. A visite ao centro de interpretación do parque é moi recomendábel antes de iniciar a ruta.

Como chegar ao Pico da Teixeira

A principal vía de acceso ao sur do Parque Natural do Invernadeiro e ao Pico da Teixeira faise dende Pobra de Trives, nó de comunicacións clave na comarca.

Se imos en coche dende Ourense, debemos coller a OU-536 en dirección a A Pobra de Trives. Unha vez alí, tomaremos as estradas locais (normalmente en dirección a Santa Cruz ou Castro Caldelas) ata chegar ao aparcadoiro ou zona de inicio da ruta sendeira, un punto dende o cal os sendeiros do Invernadeiro comezan a adentrarse no macizo. As estradas son asfaltadas pero estreitas e sinuosas en moitos tramos, polo que cómpre conducir con precaución.

Para aqueles que opten polo transporte público, A Pobra de Trives conta con servizo de autobús dende a estación intermodal de Ourense, aínda que as frecuencias son reducidas, co que sempre é máis recomendábel dispoñer de vehículo propio para gozar dunha mellor flexibilidade horaria ao remate da ruta.

Onde comer na comarca de Trives

Logo de seis horas de esforzo, o corpo pide unha boa refeición. Na comarca de Trives a gastronomía é sinxela pero espectacular, baseada en produtos da horta, a caza e o río. Nas diversas tabernas e restaurantes de A Pobra de Trives ou de Castro Caldelas poderemos degustar pratos tradicionais elaborados de forma coidada. As ricas caldeiradas de trucha do Navea ou do Bibei son un clásico que non se pode deixar pasar, sendo este un prato enerxético perfecto para recuperarmos a calor perdida na montaña.

Tampouco podemos esquecer as carnes de vitela galega grelladas ao punto, nin a多样化的 oferta de embutidos casais. De sobremesa, cómpre probar os roscones de ovos, as castañas asadas (no tempo delas) e os queixos artesanais da zona. Un bo tope será unha copa de augardente da zona, que nos axudará a renovar as forzas.

Aloxamento e descanso

Dado que a ruta polo Invernadeiro require unha xornada enteira, o ideal é durmir nas inmediacións para comezar a andaina con frescura. Existen variadas opcións de aloxamento na contorna:

• Albergues e Casas de Turismo Rural: A comarca conta cunha excelente rede de casas rurais restauradas con pedra e lousa. Ofrecen un trato moi familiar e a posibilidade de gozar da calor dunha lareira galega tras a camiñada.
• Hostais en A Pobra de Trives: Para quen busque algo máis funcional e próximo a servizos como supermercados ou farmacia, esta vila ofrece varios hostais cómodos e cun bo punto de partida.
• Parador de Santo Estevo: Aínda que se atopa algo máis afastado, os amantes do turismo de calidade poden optar por se hospedar neste mosteiro beneditino reconvertido en hotel de luxo, sendo o place ideal para unha escapada romántica e activa á vez.

Mellor época para realizar a ruta

A climatoloxía na Serra da Queixa e no Pico da Teixeira marca de forma absoluta as mellores datas para a visita. O outono (de setembro a novembro) é probabelmente a estación máis recomendábel, pois a temperatura é fresca e axustada para a esixencia física, a visibilidade adoita ser excelente e as cores do bosque caducifolio convértense nunha auténtica marabilla cromática.

A primavera (de abril a xuño) tamén é unha época fantástica. O desxeo enche os regueiros de auga, o verde resplandece nos prados e as flores silvestres invaden os camiños. Non obstante, cómpre ter en conta que nesta época o lodo e a choiva son máis frecuentes.

O inverno non se recomenda excepto para montañeiros moi experimentados con equipo técnico (crampóns, piolet), xa que a neve, o xeo e a néboa cerrada poden facer moi perigosa a progresión pola lousa do cume. O verán tamén hai que tomalo con cautela, pois os meses de xullo e agosto poden acadar temperaturas moi altas que fagan moi dura a subida nas horas centrais, polo que se decide facer nesta estación, é imprescindíbel marchar de moi mañá.

En resumo, a ascensión ao Pico da Teixeira no Invernadeiro é a proposta ideal para os sendeiristas que desexen coñecer a vertente máis elevada, bravía e inalterada do interior de Galicia. Unha experiencia que nos lembrará por que esta terra é coñecida como o fin do mundo, e onde a paisaxe de lousa e rocha se fundirá na nosa memoria para sempre.

¿Listo para tu viaje a Galicia?

Ahorra hasta un 25% en Expedia

Cancelación flexible · Paga en el hotel · Programa de recompensas