Ascensión ao Monte Troitiño: o miradoiro dos ventos en Muxía

Ruta de sendismo en Muxía (A Coruña)

Introdución: O balcón máxico da Costa da Morte

Se hai un lugar en Galicia onde a forza do mar e a tranquilidade dos valores interiores se dan a man, ese é o concello coruñés de Muxía. Mentres a maioría dos visitantes se arremuiñan arredor do icónico Santuario da Virxe da Barca e as laxeiras que baten contra os cantís, os amantes do turismo activo teñen unha xoia agachada a poucos quilómetros. Hoxe convidámosvos a descubrir a ascensión ao Monte Troitiño, unha ruta circular que se gañou por mérito propio o sobrenome de «o miradoiro dos ventos».

Esta senda non é só un exercicio físico; é unha viaxe sensorial a través dos ecosistemas que definan a engurrada xeografía da Costa da Morte. Desde os bosques de ribeira ata os penedos espidos azoutados pola brétema, o Troitiño ofrécenos unha perspectiva aérea e única dun litoral que foi fin do mundo durante séculos. Prepáraos as botas de montaña, porque vos levamos a un dos mellores miradoiros naturais de Galicia.

¿Buscas alojamiento en Galicia?

Compara precios en hoteles, casas rurales y apartamentos

Ver en Expedia →

Descrición da ruta: Pisando as nubes

O noso periplo adoita comezar nas inmediacións da zona de aparcadoiro do Santuario da Virxe da Barca, un punto de referencia ineludible. Nada máis coller o camiño, comezaremos a nos afastar do estrondo do mar para adentrarnos nunha pista forestal que ascende de xeito suave pero constante. Os primeiros quilómetros transcorren entre fragas de eucaliptos e piñeirais, típicos da área atlántica. Non obstante, segundo gañamos altitude, a vexetación vaise transformando. Comezaremos a ver toxos, xestas e breixos que, dependendo da época do ano, tinxen a paisaxe de amarelo e violeta.

A medida que o bosque se vai abrindo, o camiño faise máis pedregoso e serpeante. É aquí onde aULLa se vai arrastrando polos piñeirais ata que, de repente, chegamos a unha zona de praderías alpinas. O Monte Troitiño recíbenos coa súa silueta arredondada e as súas infraestruturas de telecomunicacións, que aínda que rompen un pouco a estética puramente salvaxe, son un bo punto de referencia.

Pero a auténtica recompensa chega cando nos asomamos ao bordo dos cantís na súa vertente occidental. As vistas son simplemente abafadoras. Ao sur, divisarase a inmensidade do Océano Atlántico, o faro de Muxía e a silhouette inconfundible do Cabo Fisterra pechando a estrela finisterrena. Ao norte, en días despexados, pódese ver a Estaca de Bares, o punto máis setentrional da Península Ibérica. É neste punto exacto onde entenderás o alcume de «miradoiro dos ventos». O airiño do mar golpea a cara con forza, facendo que o estrondo das ondas rompendo centos de metros máis abaixo chegue ata nós como un murmuro xordo. O miradoiro do Castro ou o miradoiro do Lourido son paradas obrigatorias neste traxecto costeiro antes de iniciar o descenso.

Puntos de interese ao paso

• Santuario da Virxe da Barca: Punto de partida e chegada. Non te podes ir sen ver a «Pedra de Abalar», que se move con frecura a pesar do seu gran tamaño, e a «Pedra dos Cadrís», baixo a cal os peregrinos crawlean tradicionalmente para purificarse.
• O Castro de Moraime: Nas inmediacións da ruta atópase este antigo asentamento castrexo, testemuño da romanización e da cultura dos castros na Galicia prerromana.
• Regato de Moraime: Un fermoso curso de auga que atravesa un bosque de ribeira con bidueiros e ameneiros, perfecto para unha parada refrescante durante o ascenso.
• Camino dos Faros: O traxecto polo litoral do Troitiño comparte tramos con esta famosa senda de sendismo que percorre toda a Costa da Morte.

Como chegar ao punto de partida

Atopar o inicio da ruta é sinxelo. Deberás dirixirte ao concello de Muxía, situado no nordés da provincia da Coruña. Se vas en coche desde Santiago de Compostela, o traxecto dura arredor dunha hora pola AG-55 ata Baio e logo pola AC-424. Desde A Coruña, unha boa opción é coller a AC-552 ata Baio e desviarte alí.

O teu destino final para aparcar é o aparcamento gratuito que hai xusto á entrada do recinto do Santuario da Virxe da Barca (coordenadas GPS: 43.0474° N, 9.2648° W). Se prefires o transporte público, existen liñas de autobús (Monbus) que conectan Santiago de Compostela e A Coruña con Muxía, aínda que para realizar sendismo con comodidade, o vehículo propio é sempre a mellor opción.

Cal é a mellor época para facer a ruta?

A beleza do Monte Troitiño é tan versátil que se pode gozar case en calquera momento do ano, mais hai matices importantes.

Primavera (abril – xuño): É, sen dúbida, a mellor época. Os toxos están en plena floración, convertendo a montaña nun lenzo amarelo. As temperaturas son suaves e os días comezan a alongarse.

Outono (setembro – novembro): O bosque de ribeira tórnase maxestoso cos tons cobrizos e dourados. Ademais, trátase dunha tempada excelente para evitar as multitude de turistas do verán, gozando dun sendismo moito máis tranquilo e introspectivo.

Verán (xullo – agosto): Aínda que o clima é máis estable e seguro para non correr con treboadas, Muxía experimenta unha alta afluencia turística, o que pode facer que as pistas e aparcadoiros estean saturados. É imprescindible ir equipado con protección solar e auga.

Inverno (decembro – marzo): Non se recomenda a non ser que teñas ampla experiencia en montaña. Os ventos nesta zona poden acadar velocidades de ata 100 km/h, e a chuvia ou a neve fai que os tramos lodosos e pedregosos sexan moi perigosos. Con todo, para un excursionista experimentado, ver a forza do mar dende o alto nun día de tempestade é un espectáculo inesquecible (coas debidas precaucións).

Onde comer: Gastronomía muxiá

Despois de queimar as calorías no Troitiño, o corpo pide recompensa, e en Muxía está garantida. A Gastronomía local baséase en produtos de excelencia: o marisco e o peixe capturado nas súas augas frías e revoltas.

• O Lonxe / A Casa do Peixe: Ambos situados moi preto do porto, son clásicos para probar a caldeirada de rape, o polbo á feira ou unhas suculentas centolas.
• Bar O Beacon (Muxía): Para unha comida máis informal e rápida tras a senda. Destacan as súas racións de chocos e empanadas.
• Oltra (en O Muxo): Un pouco máis afastado das zonas comerciais pero cunhas tapas e racións que deixan sen fala aos locais.
• Produto local: Non esquezas mercar algo de queixo artesán ou pan de millo nos establecementos do concello para o camiño.

Aloxamento: Descanso na Costa da Mote

Para quedar a durmir e gozar plenamente da contorna, a oferta de turismo rural e hostais é ampla e encantadora:

• Albergues de peregrinos: Por ser final dun ramal do Camiño de Santiago, Muxía conta con excelentes albergues públicos e privados (como o Albergue Vertentes do Camiño), perfectos se buscas un ambiente de camaradería e un prezo módico.
• Casas de Turismo Rural: Para quen busca máis intimidade e conexión coa natureza, as «cortizos» rehabilitadas nas parroquias circundantes son a mellor opción. A Casa Rural O Muxo ou a Casa Rural San Xiao ofrecen trato familiar e gabiáns con vistas ao mar.
• Hostais e Hoteis: No centro urbano, establecementos como o Hotel Playa de Lago ou o Hotel a de Blas proporcionan todas as comodidades modernas cunha localización inmejorable.

Recomendacións finais para o sendista

Para gozar desta experiencia plenamente, leva sempre roupa por capas, xa que o tempo na Costa da Morte é moi cambiante e podes pasar do sol ao banco de néboa en cuestión de minutos. Unhas boas botas de sendismo con agarre son fundamentais para os tramos de lousa escura. Leva auga abondosa e algún tentemoío, e sobre todo, lembra que en zonas de acantilado cómpre manterse nas sendas sinaladas. O maradoiro dos ventos agarda por ti para regalarche unha das estampas máis salvaxes e formosas de Galicia. Bo camiño!

¿Listo para tu viaje a Galicia?

Ahorra hasta un 25% en Expedia

Cancelación flexible · Paga en el hotel · Programa de recompensas