Ascensión ao Monte de Cova: cumio e ría de Muros

Ascensión ao Monte de Cova: un paseo entre o ceo e a ría de Muros

Descrición da ruta e do contorno

O Monte de Cova (645 m s.n.m.) non é un pico especialmente alto, pero a súa situación, case pegado á liña de costa, fai que o desnivel se note nos músculos. A ruta clásica comeza no porto de Ézaro (ou no lugar de Xembres, uns quilómetros antes) e discorre por pistas forestais e sendeiros de herba entre piñeirais, toxos e carballeiras. A medida que se gaña altura, a vexetación vaise abrindo e a ría de Muros vai aparecendo como unha alfombra azul –e verde nas marismas– encaixada entre montes.

O nome «Cova» fai referencia ás formacións graníticas que, na cima, parecen amorearse como penedos sagrados. De feito, no cumio hai restos dun castro e varios túmulos megalíticos, o que engade un compoñente arqueolóxico á camiñata. A ruta non está sinalizada de forma oficial (aínda que hai algún cartel orientativo), polo que se recomenda levar GPS ou un mapa da zona.

Planifica tu escapada a Galicia

Hoteles en Galicia con las mejores ofertas

Ver en Expedia →

Distancia, dificultade e duración

Para senderistas habituais, a ascensión pode facerse nunha mañá. Recoméndase comezar cedo, especialmente no verán, para evitar as horas de máis calor e gozar da luz suave do amencer sobre a ría. A ruta non ten fontes de auga, polo que hai que cargar con suficiente líquido (mínimo 1,5 litros por persoa).

Puntos de interese no camiño

• Miradoiro de Ézaro: Ao comezo da ruta (se se sae desde o porto), pódese facer unha parada para ver a fervenza do río Xallas, que cae directamente ao mar. É un dos poucos saltos de auga costeiros de Europa.
• Mámoas da Cova: No cumio ou nos contrafortes do monte hai varios túmulos megalíticos (mámoas) que datan do Neolítico. Son pouco visibles para o ollo inexperto, pero o lugar ten unha enerxía especial.
• Castro de Monte de Cova: Un pequeno poboado fortificado da Idade de Ferro, con restos de murallas e habitacións. Aínda que está cuberto de maleza, pódense albiscar as estruturas circulares.
• Cume e vértice xeodésico: O punto máis alto (645 m) ofrece unha vista de 360°: ao sur, a serra do Barbanza; ao leste, as montañas do interior; ao oeste, o océano Atlántico e a ría de Muros; e ao norte, a costa de Carnota e as dunas de Corrubedo (en días despexados).
• Panorámica da ría: Desde media altura, a ría de Muros aparece como un espello azul-verdoso, con Muros e a súa vila medieval á dereita, e ao fondo a península do Barbanza.

Onde comer: sabores da ría e do monte

Despois da camiñata, o apetito pide comida mariñeira e de montaña. Na zona de Ézaro e Muros hai varias opcións:

• O Ézaro (porto): varios locais que serven polbo á feira, empanada de xoubas e pescada do día. Destaca o Restaurante O Centolo (prezos razoables, racións xenerosas).
• Muros (casco vello): na vila, a Tasca do Porto ofrece cociña tradicional actualizada: lacón con grelos, arroz con marisco e, para rematar, filloas de nata. Tamén hai unha boa oferta de tapas nos bares da praza.
• Alternativa de campo: no lugar de Xembres, a Casa do Monte (con cita previa) prepara xantares caseiros con produtos da horta e carne de tenreira do país.

Se se prefire un picnic, recoméndase mercar empanada de millo ou tortillas na panadería de Muros e gozala nun dos miradoiros baixos do monte.

Aloxamento: durmir preto da natureza

A zona ofrece desde casas rurais ata pequenos hoteis con encanto. Algunhas suxestións:

• Casa Rural O Refuxio do Monte (Xembres): a 1 km do inicio da ruta. Habitacións sinxelas pero acolledoras, con lareira e vistas ao val. Ideal para grupos de sendeirismo.
• Hotel Ría de Muros (Muros): de 3 estrelas, con piscina e restaurante. Ben comunicado e con aparcadoiro.
• Pensión O Portiño (Ézaro): económica e familiar, a 200 m da fervenza. Habitacións con baño e terraza.
• Camping da Costa (Carnota): a 10 km en coche, para quen prefire durmir ao aire libre ou en bungalows. Ten servizo de lavandería e supermercado.

En tempada alta (xullo e agosto) convén reservar con antelación, xa que a demanda é alta. Para os meses de primavera e outono, sen embargo, adóitase atopar dispoñibilidade con facilidade.

Mellor época para a ascensión

O clima na Costa da Morte é imprevisible, pero hai meses máis recomendables:

• Primavera (abril-xuño): temperaturas suaves, días longos e vexetación verde. Hai néboa matinal, pero adoita disiparse. Perfecto para ver flores silvestres e aves.
• Verán (xullo-setembro): tempo máis estable, ceos despexados. O sol aperta, así que hai que levar protección e auga. As vistas son máis nítidas.
• Outono (outubro-novembro): cores douradas e menos xente. Mañás con néboa e tardes despexadas. O vento pode ser intenso na cima.
• Inverno (decembro-marzo): días curtos, moita choiva e vento. O monte énchese de barro e a visibilidade pode ser nula. Só recomendado para sendeiristas experimentados con equipo adecuado.

En xeral, a mellor ventá é de maio a setembro. Evitar períodos de alerta meteorolóxica (ventos fortes ou treboadas) e consultar a previsión antes de saír.

Como chegar ao inicio da ruta

O punto de partida máis común é o lugar de Xembres, no concello de Carnota. Pódese chegar en vehículo propio ou transporte público:

• En coche: desde Santiago de Compostela, coller a AP-9 cara a Padrón, logo a AC-550 por Noia ata Muros, e continuar pola estrada local AC-551 ata Ézaro e despois Xembres (2,1 km antes de Ézaro). Hai un pequeno espazo para aparcar ao lado da estrada, xunto ao cartel de «Monte de Cova». Aparcadoiro gratuíto.
• En autobús: a liña Monbus (Santiago – Muros – Carnota) ten parada en Ézaro. Desde alí hai que andar uns 30 minutos pola pista de terra (ou facer autostop, común na zona).
• En taxi: desde Muros ou Ézaro hai servizos de taxi local (recoméndase chamar con antelación). O prezo aproximado desde Muros é de 15-20 €.
• En bicicleta: posible se se ten bici de montaña, pero a subida final é moi dura (pendente >15%). Mellor deixar a bici en Xembres e subir a pé.

Unha vez en Xembres, a ruta comeza nunha pista asfaltada que logo se converte en camiño de terra. Seguir as marcas de pintura amarela (non oficiais, pero útiles) e as indicacións locais. En caso de dúbida, preguntar aos veciños –son amables e coñecen ben o monte.

Consellos prácticos para a ascensión

• Calzado: botas de sendeirismo con sola de goma profunda. O terreo ten pedras soltas e zonas lamacentas.
• Roupa: por capas. Levar cortaventos, que na cima pode facer moito vento mesmo en verán.
• Protección solar: imprescindible, especialmente na ladeira sur, onde non hai sombra.
• Auga e comida: como se dixo, non hai fontes. Levar 1,5-2 L por persoa e algo de comida lixeira (froitos secos, bocadillos).
• Teléfono e batería: a cobertura móbil é irregular; nalgunhas zonas só hai 3G. Levar batería externa e un mapa offline (aplicación tipo Wikiloc).
• Respecto ao medio: non deixar lixo,

  Te puede interesar:

  Albergue en Sarria — Camino de Santiago desde Sarria

  Imperial Perlas — Joyería y complementos

  Turismo de Galicia — Rutas, playas y gastronomía

  ¿Listo para tu viaje a Galicia?

  Ahorra hasta un 25% en Expedia

  Cancelación flexible · Paga en el hotel · Programa de recompensas