Ascensión ao Coto de Arnadoiro: o xigante de Piornedo

Ascensión ao Coto de Arnadoiro: o xigante de Piornedo

Descrición da ruta

Galicia é terra de montañas míticas, vales profundos e paisaxes que parecen detenidos no tempo. Se hai un lugar onde esta maxia se concentra de forma case sobrenatural, ese é a Serra dos Ancares. E coroando esta senlleira paisaxe, coma un xigante de pedra vixiando o horizonte, atópase o Coto de Arnadoiro. Con 1.987 metros de altitude, non é o teito de Galicia, pero sen dúbida é un dos cumios con máis carisma, presenza e recompensa visual de toda a comunidade. A súa ascensión dende a aldea de Piornedo é unha experiencia obrigatoria para calquera afeccionado ao turismo activo que se precie.

O noso percorrido arrinca na propia aldea de Piornedo, un pequeno núcleo rural pertencente ao concello de Cervantes que xa é, por si mesmo, un auténtico museo etnográfico ao aire libre. Piornedo é famoso polas súas pallozas, as viviendas tradicionais de planta circular e teito de colmo que aína hoxe desafían o paso dos séculos. Deixando atrás este impresionante testemuño arquitectónico, o camiño comeza a tomar altura de forma decidida a través das «brañas», extensas zonas de pasteiros de montaña delimitadas por muros de pedra.

A medida que avanzamos, a vexetación vai mudando. Os prados van deixando paso ás uces, toxos e bidueiros retortos que loitan por sobrevivir nunha contorna cada vez máis hostil e escarpada. O desnivel é esixente e non perdoa; osZurros van marcando un camiño que se vai facendo máis pedregoso. Chegados aos chamados «Campos de Pena Forcai», a paisaxe tórnase lunar. Aquí comeza o verdadeiro terreiro de xogo do Coto de Arnadoiro. A ascensión final é unha pedregueira pronunciada onde teremos que botar man das mans para gañar metros. Non é unha escalada, pero si require ter coidado, especialmente se o chan está mollado.

Planifica tu escapada a Galicia

Vuelos a Galicia con las mejores ofertas

Ver en Expedia →

A recompensa na cima é absolutamente sobrecogedora. Dende o coto de Arnadoiro, a vista abrangue 360 graos. Cara ao sur, podemos observar a Serra do Courel, Montouto e Pena Trevinca. Cara ao leste, os Picos de Europa asoman as súas cabeceiras nevadas nos días despexados de inverno. E aos nosos pés, a vertixe apodérase de nós ao mirar cara ao occidente asturiano. É unha das mellores atalaias do Noroeste peninsular.

Puntos de interese ao longo do percorrido

Onde comer: Gastronomía ancaresa

Despois de queimar miles de calorías conquistando o xigante de Piornedo, o corpo pide vianda e reconforto. A cociña dos Ancares é rústica, enerxética e deliciosa. No próprio Piornedo pódese atopar comida caseira (é moi recomendable chamar con antelación). O prato estrela de calquera visita a Cervantes ten que ser a Caldeirada de Cervantes, un prato de carne de boi, lacón, costela, fritos de polo, patacas, garavanzos e verdura que se cociña a lume baixo de forma lenta en caldeiros de ferro.

Tampouco podes marchar sen probar a tradicionalista cecá de porco ou os embutidos, adobados coa artwork de moitos anos de tradición. Se vas ao municipio veciño de Navia de Suarna ou Degaña, atoparás mesóns restauradores que ofrecen racións xenerosas de queixo artesanal e viño da terra. Unha boa tortilla de patacas con chorizo nunha taberna achegada sempre e a mellor recompensa tras un día de sendeirismo.

Aloxamento na zona

Para quen desexe pasar máis tempo explorando os Ancares e descansar preto do Coto de Arnadoiro, hai aloxamentos que manteñen o encanto rural:

• Hostal e restaurante A PALLLOZA (Piornedo): Situado na mesma aldea. Ten prazas limitadas e comedor. É a mellor opción por ubicación e encanto.
• Casa rural Os Ancares (Santiago de Piornedo): A poucos quilómetros de Piornedo. Ofrece apartamentos completos cheos de encanto e recuncho ideal para parellas ou familias que queren facer sendeirismo.
• Albergue municipal de Suarbol (Suarbol, Asturias): A escasos quilómetros dende o outro lado da portela. Perfecto para peregrinos e sendeiristas cun orzamento máis axustado.

Mellor época para facer a ascensión

A montaña ten o seu tempo e debemos respectala. A mellor época para realizar a ascensión ao Coto de Arnadoiro vai de maio a outubro. Na primavera (maio-xuño), os «campos» enchense de cores grazas á floración das uces, e o tempo adoita ser máis benigno, aínda que é probable atopar néboa.

O outono é espectacular polas tonalidades avermelladas e douradas dos bosques de bidueiros e carballeiras, pero as chuvias e o vento son máis frecuentes, facendo o terreo esvaradío.

É moi desaconsellable tentar a subida nos meses de pleno inverno (novembro a abril) para persoas sen experiencia en alpinismo. A neve e o xeo cúbren os campos con moita facilidade, e o risco de aludes nas canles de subida é alto. Engadido a isto, os bancos de néboa son moitas veces tan espesos que fan imposible a orientación.

Como chegar ao punto de partida

Chegar a Piornedo xa é unha pequena aventura. A aldea está situada no extremo nororiental da provincia de Lugo, facendo fronteira con Asturias. As estradas son estreitas e cheas de curvas, pero os percorridos están asfaltados e en bo estado para calquera tipo de vehículo.

• Dende Lugo: Tomar a LU-631 dirección Becerreá, continuar cara a Navia de Suarna e coller o desvío a Piornedo. Unhas 2 horas de viaxe.
• Dende Ponferrada: Unha ruta moi escénica subindo pola Val do Sil (Barco de Valdeorras) cara a Sobrado e montouto, para coller o desvío preto de Cervantes. Unhas 2 horas e media.
• Dende Asturias: Dende Cangas del Narcea, coller dirección Degaña e cruzar a portilla polo Porto de Talariño. Unhas 2 horas de viaxe.

Aconsellámosche: Leva o coche cheo de gasolina, xa que non hai estacións de servizo nos últimos quilómetros. Leva tamén unha primeira fóra de cantos vacía ou unha candea para deixar no home da praza de Piornedo, e non esquezas o teu mellor sorriso. Benvidos ao xigante de Galicia, en engalicia.info animámosche a vivir os Ancares con respecto e paixón. Boa ruta!

¿Listo para tu viaje a Galicia?

Ahorra hasta un 25% en Expedia

Cancelación flexible · Paga en el hotel · Programa de recompensas